فعل و بروز آورده ، و او شخص شخيص و نفس نفيس بندگان حضرت اشرف اعظم آقاى سردار سپه رئيس الوزرا و رئيس كل قواى چنان مملكتى است كه براى ابقاى آن جان دادى ، و اكنون خوابگاه شريفت در آن واقع ، و راحتگاه عزيزت در آن قرار گرفته ؛ و به لسان مختصر عرض مىكنم كه اگر همت مردانهء آن وجود معظم ، و سربازان با همت رشيدش نبود و اطراف مضجع پاكت را از لوث وجود اشرار پاكيزه نمىفرمود ، امروز ما را جرأت و توانايى آن نبود كه با اين روى منبسط و چهرهء گشاده به فاتحهء روحت قيام كنيم و به قبر محترمت سلام دهيم . در خاتمه نيز اين قسمت را مزيد و بر مژده‌هاى سابق اضافه مىنماييم كه بر حسب مرسوم ايرانيت و اسلاميت ، آمدن ما در اين محل مستلزم اين بود كه خيراتى آماده كرده و مبراتى تدارك نموده باشيم ؛ و اهالى اين بلد را بهتر از اين چيزى براى شادمانى روح پاك و بدن طيبت به نظر نمىرسد جز آنكه مدرسه‌اى به يادگار وجودت مفتوح و اسم آن را به افتخار نام ناميت جماليه ناميده و همين روز را كه دومين روز از ماه شهادتت باشد ، روز افتتاح آن قرار داده و شاگردان آن را به دور قبر شريفت طوف دهند چرا كه : نام نيكو گر بماند ز آدمى * به كزو ماند سراى زرنگار و اطراف گراميت را خيابانى كشيده و سايبانى قرار داده ، و كسانى كه دست قدرت خالق الموت و الحيات هم‌بالين و هم‌بستر قرار داده و خواهد داد به نام شريفت خوشدل و مباهى گرديد . زيرا كه : چو دنيا و جاهش ندارد دوام * خوش آنكو به گيتى بود نيكنام مخارج مدرسه از اعانات تجارت ترياك و درآمد ذبايح و مساعدتهاى مالى گروهى از نيكوكاران تأمين مىشد . گفتنى است كه در انجام رساندن اين كارهاى بزرگ كه در آن روزها ، به سبب ناآرامى محيط و حساسيت و بدگمانى مردم نسبت به ايجاد مدارس جديد سخت دشوار مىنمود شاهزاده عليرضا ميرزاى خسروى